Αλλάζει πουκάμισο το φίδι, Κώστας Ακρίβος

 

 

Κώστας Ακρίβος

Αλλάζει πουκάμισο το φίδι

Μυθιστόρημα, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013

Του Γιώργου Λίλλη*

Διαβάζοντας τις κριτικές στον τύπο για το βιβλίο του Κώστα Ακρίβου, Αλλάζει πουκάμισο το φίδι, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο διαπίστωσα μια αμηχανία να κατανοήσουν τον λόγω ύπαρξης του μυθιστορήματος αυτού. Μερικοί επικεντρώθηκαν στο ζήτημα της κρίσης που έθιγε το βιβλίο, άλλοι, αναρωτιόνταν αν ήταν αυτοβιογραφικό χρονικό, ή τελικά μυθιστόρημα. Μιλώντας σε προσωπικό επίπεδο, το βιβλίο του Ακρίβου είναι μια μαρτυρία που αναζητά όχι τα αίτια της οικονομικής κρίσης, αλλά της ηθικής κρίσης του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Γι΄ αυτό και ο ίδιος πολύ εύστοχα καταγράφει μαρτυρίες από άλλους συγγραφείς του παρελθόντος στο μυθιστόρημά του. Στην αρχή, ομολογώ, δεν κατάλαβα γιατί θέλησε να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, αλλά μετά, διαβάζοντας το βιβλίο, κατανόησα πως ο Ακρίβος συναρμολογούσε σιγά σιγά το παζλ της ιστορίας μας. Παρέθετε αποδεικτικά στοιχεία από το παρελθόν, από συγγραφείς που τον είχαν επηρεάσει, για να μας δώσει την ευκαιρία, να στοχαστούμε κι εμείς μαζί του. Το οδοιπορικό του, δεν στοχεύει στην εξερεύνηση τόπων, αλλά ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο που το ταξίδι του στην ενδοχώρα, είναι ένα ταξίδι αναζήτησης της εθνικής μας ταυτότητας. Ένα μωσαϊκό προσωπικών βιωμάτων από ανθρώπους που γνωρίζει και επιθυμεί να ερευνήσει τις ζωές τους για να διδαχτεί. Να διδαχτεί όμως τι; Θα έλεγα πως ο ρόλος του ως συγγραφέα εδώ είναι κοινωνιολογικός. Αναζητά απαντήσεις στις ερωτήσεις που τον βασανίζουν, καθώς έχει διαπιστώσει με λύπη, πως η χώρα και ο λαός του έχασαν στην πορεία τους την εθνική τους ταυτότητα. Ο 21ος αιώνας, μας βρίσκει σε απόλυτη αμηχανία με τα ιδεώδη και τα πιστεύω μας. Ο Ακρίβος, με ακρίβεια και απόλυτη ειλικρίνεια, δεν παραβλέπει το παραστράτημα αυτό. Απεναντίας το εκθέτει. Βασανίζεται και ο ίδιος, σαν ένας τυφλός που έχει χαθεί στις ατραπούς των ημερών. Με χαμένη την έμπνευση, με την χώρα του υπό διάλυση, ζώντας από κοντά κοσμοϊστορικά γεγονότα, χωρίς όμως να είναι σίγουρος γι΄ αυτό που βιώνει σε προσωπικό επίπεδο, αναζητά στο συλλογικό απαντήσεις για να ξεκαθαρίσει μέσα του την κρίση του να υπάρχουμε σ΄ ένα κόσμο τόσο ακατανόητο όπως ο σημερινός. Οι ήρωες που συναντά του μοιάζουν. Βιώνουν την μοναξιά που βιώνει και ο ίδιος. Ανησυχούν όσο κι αυτός. Γνωρίζει πως η κρίση, που τόσο πολύ εκθειάστηκε στις μέρες μας, δεν είναι φαινόμενο σημερινό, αλλά έχει τις απαρχές του στις αρχές του 20ου αιώνα ίσως και πιο παλιά. Ομολογώ πως βγήκα κερδισμένος από την ανάγνωση του βιβλίου αυτού. Συγκινήθηκα, προβληματίστηκα, διαπίστωσα πως δεν είναι και τόσο απλό το ζήτημα να εξηγήσεις τα βαθύτερα αίτια μια κρίσης. Ο Ακρίβος είναι πολύ συγκεκριμένος στην άποψη αυτή. Δεν το παίζει διανοούμενος που τα ξέρει όλα, αλλά προβληματίζεται και ο ίδιος. Μέσα στην πορεία του προσωπικού του οδοιπορικού, μπορεί να μην βρίσκει πάντα απαντήσεις, αλλά τουλάχιστον επηρεάζεται και διαμορφώνεται. Δεν με ενδιαφέρει αν το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό, μαρτυρία, ή μυθιστόρημα. Αυτό που με συναρπάζει είναι η καθαρή του ματιά και η αλήθεια που εκθέτει.

 

 

*Ο Γιώργος Λίλλης γεννήθηκε στη Γερμανία το 1974. Ένα χρόνο αργότερα με την οικογένειά του εγκαθίσταται στην Ελλάδα. Στην αρχή στην Αθήνα και μετά στο Αγρίνιο, τόπο καταγωγής του, μέχρι την επιστροφή στη Γερμανία το 1996 όπου ζει και εργάζεται από τότε. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά κι έχουν παρουσιαστεί σε περιοδικά και ανθολογίες του εξωτερικού. Μεταφράσεις, ποιήματα και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί και σε διάφορα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά (Ποίηση, Μανδραγόρας, Δέντρο, Ακτή, Γραφή). Επιμελείται ραδιοφωνικές εκπομπές στη Γερμανία στις οποίες παρουσιάζει Έλληνες ποιητές και μουσικούς (μεταξύ άλλων τους Νίκο Καββαδία, Νικόλα Άσιμο και Μίκη Θεοδωράκη). Έχει μεταφράσει στα ελληνικά Βισλάβα Σιμπόρσκα, Έριχ Φριντ, Λι Τάι Πε καθώς και Ινδιάνους ποιητές.
Έργα του: 'Ίχνη στο χιόνι (μυθιστόρημα 2012), Μικρή διαθήκη (ποιήματα 2012)Τα όρια του λαβυρίνθου (ποιήματα, 2008), Στο σκοτάδι μετέωρος (ποιήματα, 2003), Η χώρα των κοιμώμενων υδάτων (ποιήματα, 2001), Το δέρμα της νύχτας (ποιήματα, 1999).  

O ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ «ΠΕΤΑΕΙ»… ΣΤΟ «ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ» (ARS & VITA ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ)

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου έργα του Σουηδού θεατρικού συγγραφέα Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, ο  συμβολικός «Πελεκάνος» του, ζωντανεύει  κάθε Τρίτη  & Τετάρτη στη σκηνή του Θεάτρου «Από Μηχανής»  με τον πιο ευφάνταστο, ανατρεπτικό  και…χορευτικό τρόπο.

Η Φένια Αποστόλου, μεταφέρει την αγάπη της για την κίνηση και την μακρά εμπειρία της στο χορό, σ’ αυτή την καλοδουλεμένη παράσταση, δίνοντας την ευκαιρία στους ηθοποιούς, ν’ αναδείξουν τους ρόλους τους, μέσα από εξαιρετικές χορογραφίες, οι οποίες δεν είναι ποτέ φλύαρες, ενώ με τα σκηνοθετικά της ευρήματα, προ(σ)καλεί συνεχώς το κοινό

σ’ ένα άκρως εγκεφαλικό παιχνίδι, στο οποίο υποβόσκει ένας συγκαλυμμένος, αλλά έκδηλος  ερωτισμός. 

Ο χώρος, μέσα στον οποίο ζει κι αναπνέει το δράμα του Στρίντμπεργκ, είναι κλειστοφοβικός, κι όμως διάφανος, σκοτεινός, αλλά ξεκάθαρος, μινιμαλιστικός και συνάμα μεγαλοπρεπής, εξπρεσιονιστικός κι άλλο τόσο γήινος,  απέριττος, αλλά ταυτόχρονα αποπνιχτικός, όπως ακριβώς είναι κι οι ζωές των ηρώων.

Η σκηνογραφία (Κώστας Μουρτζάκης) και τα κοστούμια (Ευδοκία Βεροπούλου), είναι άριστα προσαρμοσμένα στο ύφος της ερμηνευτικής γραμμής, ολοκληρώνοντας πολύ αποτελεσματικά την εικόνα ενός διαρκώς κινούμενου πορτραίτου, σαν αυτό του πατέρα, που δεσπόζει στο δωμάτιο και βέβαια της απόλυτα vintage, κουνιστής πολυθρόνας-φάντασμα, η οποία στοιχειώνει το χώρο και τους ήρωες, κάθε φορά που πάλλεται απειλητικά.

Μία – μία πέφτουν οι μάσκες των πρωταγωνιστών (καταπληκτικοί όλοι, με προεξέχουσα την κα. Νάνου), ενώ μέσα από τ’ απανωτά τους ξεσπάσματα και τις συνεχείς ανατροπές,  δεν αργεί, να δοθεί η απάντηση στο πιο κρίσιμο ερώτημα του έργου:

                                   «Ποιος είναι τελικά ο Πελεκάνος»;

Οι επιβλητικοί πίνακες του Munch, σοφά τοποθετημένοι σε καίρια σημεία, αποτελούν άλλη μια τολμηρή κι άκρως σοφιστικέ πρόταση, που απογειώνει την αισθητική της παράστασης.  

Η προσέγγιση, της Φένιας και των συνεργατών της,  είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα, για το πώς μπορεί ένα κλασικό έργο, χωρίς να χάσει καθόλου απ’ το κύρος του και χωρίς επίσης,  να αλλοιωθεί  στο ελάχιστο ο λόγος του συγγραφέα, ν’ αφορά και το κοινό μιας άλλης γενιάς, πιο εναλλακτικής η οποία τρέφεται απ’ τα Social Media και την κουλτούρα των ειδικών εφέ, που έχει καλλιεργηθεί κατά κόρον το τελευταίο διάστημα, τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στο θέατρο.

Χωρίς video installation, χωρίς προτζέκτορες, χωρίς live d.j. sets  & ορχήστρες , χωρίς υπερβολές ή κινήσεις εντυπωσιασμού και πρόκλησης για την πρόκληση, ο «Πελεκάνος» της Ομάδας «Λυδία Λίθος», υπόσχεται να σας χαρίσει μια μοναδική θεατρική εμπειρία, ασχέτως ηλικίας, επαγγελματικού προσανατολισμού, θεατρικών προτιμήσεων και λοιπών κοινωνικών ή άλλων διαχωρισμών.  

Είχα την τύχη, να παρακολουθήσω την παράσταση απ’ όταν πρωτο-μεταφέρθηκε στο Από Μηχανής Θέατρο (είχε ξεκινήσει από το Beton7, όπου σημείωσε πρωτοφανή επιτυχία) , αλλά δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ στην πρόσκληση της σκηνοθέτιδας, να παραστώ στην επίσημη πρεμιέρα

και στο πάρτι που ακολούθησε μετά, στον άκρως φιλόξενο «ΜΠΛΕ ΠΑΠΑΓΑΛΟ», παρουσία πλήθος επωνύμων και πολλών αξιόλογων εκπροσώπων του καλλιτεχνικού και δημοσιογραφικού χώρου.

Όλοι έδειχναν συνεπαρμένοι από το παράξενο, "Στριντμπεργκικό" σύμπαν, στο οποίο μας "αιχμαλώτισε",   η κα. Αποστόλου και η «Λυδία Λίθος» της.

Διαπίστωσα παράλληλα, με μεγάλη χαρά, ότι όσο περνάει ο καιρός, όλα τα «συστατικά» της επιτυχίας, που ανέφερα παραπάνω, δένουν ακόμα περισσότερο μεταξύ τους, μ’ αποτέλεσμα να νιώσω κι εγώ, ότι έβλεπα για πρώτη φορά την παράσταση πιο εντυπωσιακή, πιο γεμάτη και πιο δυνατή από ποτέ.

Αποφεύγω να προτείνω μέσα απ’ αυτή τη στήλη και να καθοδηγώ το κοινό, αλλά θεωρώ ότι η εμπειρία μιας τόσο άρτιας παράστασης, οφείλει να μοιράζεται. Η συνύπαρξη τόσων ταλαντούχων ανθρώπων πάνω και πίσω από τη σκηνή του Από Μηχανής, μας έβαλε μέσα  στον πάντα επίκαιρο λόγο του Στρίνγκμπεργκ (κι ας γράφτηκε το συγκεκριμένο έργο το 1907), μ’ έναν μοναδικό τρόπο, 100% σύγχρονο κι απόλυτα διαπεραστικό!

Σας παραθέτω το  επίσημο Δελτίο Τύπου καθώς και φωτογραφίες από την Πρεμιέρα και το Πάρτι, για να σας μεταφέρω...το κλίμα μιας πραγματικά υπέροχης βραδιάς…

Και εις ανώτερα παιδιά…σας ευχαριστούμε!

 

Από Μηχανής Θέατρο

Ακαδήμου 13,Μεταξουργείο
Τηλ.: 2105231131

  «Ο Πελεκάνος»

του August Strindberg

σε σκηνοθεσία  Φένιας Αποστόλου

 Με πολύ μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Ο ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ» του August Strindberg, σε σκηνοθεσία Φένιας Αποστόλου με την ομάδα Lydia Lithos Dancetheatre στο Από Μηχανής Θέατρο.

Στην επίσημη πρεμιέρα παραβρέθηκαν πολλοί εκπρόσωποι από τον καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό χώρο, οι οποίοι χειροκρότησαν θερμά όλους τους συντελεστές. Η  βραδιά  συνεχίστηκε  σε  γειτονικό  καλλιτεχνικό  στέκι  με όλους τους συντελεστές της παράστασης και τους καλεσμένους.

Λίγα λόγια για την παράσταση :

Στην σκηνοθετική προσέγγιση της Φένιας Αποστόλου επικρατούν έντονα το εξπρεσιονιστικό στοιχείο, η ανάδειξη της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων μέσα από την κίνηση καθώς και εικαστικά στοιχεία του σύγχρονου Νορβηγού ζωγράφου Edvard Munch που ενέπνευσε και τον ίδιο τον συγγραφέα.

Ο Strindberg γράφει τον Πελεκάνο το 1907. Το έργο αφορά την αλληλουχία συγκρούσεων που προκαλεί ο γάμος της κόρης και ο θάνατος του πατέρα μιας οικογένειας.  Η μητέρα, έχει υπάρξει ιδιαίτερα αυταρχική, στερώντας από τα παιδιά της όχι μόνο το μητρικό γάλα, αλλά και  την αξιοπρεπή διατροφή και θέρμανση. Η κόρη της παντρεύεται έναν άνδρα, ο οποίος έχοντας σαν μοναδικό στόχο να κερδίσει την οικογενειακή περιουσία αποπλανεί την μητέρα και την απομακρύνει από τον πατέρα, ο οποίος πεθαίνει μέσα σε πλήρη απόγνωση και μοναξιά. Μετά τον θάνατό του η κόρη και ο σύζυγός της επιστρέφουν βιαστικά από το ταξίδι του μέλιτος για να συγκατοικήσουν στο σπίτι με την χήρα μητέρα και τον γιο της οικογένειας. Μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων θα οδηγήσει τα δύο παιδιά να εναντιωθούν στη μητέρα και να απαιτήσουν δικαιοσύνη και ελευθερία.

Η παράσταση διερευνά τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι εγκλωβίζονται σε εμμονές, φοβίες και ενοχές.  Η πραγματικότητα που βιώνουμε στην παιδική μας ηλικία είναι γνωστό ότι παίζει καταλυτικό ρόλο στην ψυχοσύνθεση και στην εξέλιξη μας. Οι ήρωες του έργου, αιχμάλωτοι μιας μοίρας που τους παρουσιάστηκε ως μοναδική, μολονότι  καταραμένη, παλεύουν στα τυφλά για να ανακαλύψουν την αλήθεια που δεν ειπώθηκε ποτέ, ώστε να μπορέσουν να διακρίνουν εναλλακτικές επιλογές και να ενηλικιωθούν σωστά.

Η σκηνοθέτις επιχειρεί να εισάγει τον θεατή σε μία εφιαλτική wonderland, στην οποία οι ήρωες, δέσμιοι των παθών και των φόβων τους, είναι αναγκασμένοι να παρατηρούν την ίδια μέρα να επαναλαμβάνεται αδιάκοπα, μέχρι να βρουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν την αλήθεια.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Γιάννης Ράμος

Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Φένια Αποστόλου

Μουσικη: Μάνος Αντωνιάδης

Κοστούμια-Φωτισμοί: Ευδοκία Βεροπούλου

Σκηνικά: Κώστας Μουρτζάκης

Ειδικές Κατασκεύες: Αλέξανδρος Λόγγος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αθανασία Κούσουλα

Βοηθός Χορογράφου: Μαριάννα Λιανού

Φωτογραφίσεις: Chris Tourlakis, Σοφία Κούλη

Φωτογραφίες - σχεδιασμός έντυπου υλικού : Χρήστος Μαθιουδάκης

ΔΙΑΝΟΜΗ

Μαίρη Νάνου (Ελίς)
Παναγιώτης Μπρατάκος (Φρέντρικ)
Μαριάννα Λιανού (Γέρντα)
Θανάσης Μεγαλόπουλος (Άξελ)
Ηλίας Μπαγεώργος (Πελεκάνος)
Μαριάννα Λιανού, Θανάσης Μεγαλόπουλος, Πάνος Μπρατάκος (Μαργκρέτ)

Δείτε το trailer εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=yQpcrt8vctY

Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης

Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com





ΤΗΝ ΣΤΗΛΗ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΤΑΙ
Η ΛΙΛΑ ΠΑΠΑΠΑΣΧΟΥ

Ο Αυτόχειρας της Διπλανής Πόρτας (Ποιητικό Χρονογράφημα)

Δεν αντέχεται άλλο. Αυτή η συντριβή.

Τελευταία βλέπω μόνο εφιάλτες.  Δίχως τέλος και αρχή.

Γι’ αυτό τριγυρίζω μέσα στο σπίτι. Για να μην αποκοιμηθώ.

Αυτές οι αναθεματισμένες σκηνές.

Δε μ’ αφήνουν να ησυχάσω. 

Οι ίδιοι εφιάλτες, των παιδικών μου χρόνων.

Με τιμωρούν για όλες τις φορές που σε χτύπησα.

Βγαίνω στο μπαλκόνι κι αναζητώ, από κάπου, να πιαστώ.

Περιμένω, να φωτιστεί, κάποιο απ’ τα σκοτεινά παράθυρα.

Αδημονώ για ένα πρόσωπο. Να μου χαμογελάσει.

Ένα βλέμμα. Να κοιτάξει βαθιά μέσα μου

και να με συγχωρέσει,  γι’ αυτό που πραγματικά είμαι.

Ένα άρρωστο μυαλό, μέσα σ’ ένα υγειοφανές σώμα.

Μη βλέπεις που χαμογελάω, τα πρωινά.

Μην ξεγελιέσαι. Δεν είμαι αξιόπιστος.

Νιώθω μέσα μου, τα τσιμπήματα της βίας.

Δεν σε μισώ, όχι εσένα, ποτέ. Σε φοβάμαι.

Εσένα και το παιδί. Πιο πολύ το παιδί.

Σας ντρέπομαι κιόλας.

Δεν πρέπει να καταλάβει τίποτα.

Να μην πεις το παραμικρό.

Προσποιήσου ότι δεν υπήρξα ποτέ– υπήρξα άραγε; -

πρέπει να φανείς δυνατή.

Στην αρχή θα ρωτάει, φυσικό είναι, εσύ να σιωπάς.

Αν θες μίλα του για τα όμορφα της ζωής, τα λουλούδια, τη θάλασσα.

Θέλει δεν θέλει, στο τέλος θα με ξεχάσει.

Έχω να κάνω πολλά, πριν...

Έχω να κλείσω ένα σωρό εκκρεμμότητες.

Ν’ αφήσω τα κλειδιά του μαγαζιού στο Μηνά

να πληρώσω το δάνειο, να πάρω καινούργιο κρεβάτι για το παιδί

- σε λίγο δεν θα χωράει στην κούνια -

να πάρω τ’ αυτοκίνητο απ’ το συνεργείο

να, να, να, να…τόσα να…, καταλαβαίνεις μωρό μου

τόσα να…είναι πάρα πολλά. Συγνώμη, δεν άντεξα.

Εσύ όμως, δεν έχεις άλλη επιλογή.

Είναι κι αυτή η εποχή. Με τις μυρωδιές και τα εφηβικά ειδύλλια.

Με τρελαίνει. Μοντάρω, καρέ-καρέ, τις πιο αλλοπρόσαλλες μνήμες.

Πότε με βλέπω παιδί,  με ματωμένα γόνατα

ν’ ανεβοκατεβαίνω σ’ ένα δανεικό ποδήλατο

και πότε μ’ ανακαλώ ενήλικα, να θρηνώ

τα χρόνια που έχασα στα καράβια.

Τόσα λιμάνια, σε κανένα, δε ρίζωσα.

Άργησα να σε βρω. Τώρα δεν μπορείς να με σώσεις.

Δεν θέλω κι εγώ να σωθώ.

Παραδόθηκα στις δίνες μου.

Στροβιλίζομαι στο κενό. Θα πέσω.

Είμαι έτοιμος πια, σαν από καιρό, σαν θαρραλέος.

Το νιώθω, μέρα με τη μέρα, αποχωρώ.

Οι αισθήσεις μου εξασθένησαν.

Δεν γεύομαι, δεν μυρίζω, δεν ζω.

Προσπάθησα για σένα – και το παιδί -

να θυσιάσω την δική μου απόγνωση

στο κάτω-κάτω εκούσια έγινα γονιός, όμως…

εκείνο το λευκό, απόκοσμο φως, ολοένα και περισσότερο

το δρόμο για την λύτρωση, υπόσχεται, ότι θα μου φανερώσει.

Σιχαίνομαι τους αποχαιρετισμούς. Δεν είναι αντίο αυτό.

Είναι η μόνη διαθήκη, που έχω.

Σου κληροδοτώ τα πάντα. 

Τη σύνταξη, τα κινητά μου, τ’ ακίνητα, ότι  απέκτησα με κόπο 

τον καιρό της προσωρινής μου υγείας, είναι δικά σου.

Εγώ, άλλωστε ποτέ δεν τα ήθελα.

Διάβασα κάπου ένα άρθρο, σχετικό με την περίπτωση μου.

Είμαστε πάρα πολλοί.

Περισσότεροι απ’ ότι ανακοινώνουν, τα τηλεοπτικά κανάλια.

Μη βιαστείς να με χαρακτηρίσεις.

Μην αφήσεις τον κόσμο να με χλευάσει.

Δεν ξέρουν αυτοί. Με θυμούνται νηφάλιο.

Μην επιτρέψεις, να σε δηλητηριάσουν.

Με τις εικασίες τους. Μόνο εγώ ξέρω..ούτε  εγώ...ούτε κι εγώ ξέρω.

Κρυώνω. Θ’ ανέβω στην ταράτσα να κοιτάξω τον ήλιο κατάματα.

Να ζεσταθώ.

Δεν θα πω αντίο. Δεν θ’ απολογηθώ σε κανένα Θεό.

Άσε τους άλλους, να με κρίνουν απ’ τη σιωπή μου.

Δεν χρωστάω πουθενά. Ούτε καν στο παιδί.

Γεννήθηκα ανεύθυνος, ανατράφηκα για να γίνω σατράπης

και τώρα θέλω μόνο, να πεθάνω μ΄ ατομική μου ευθύνη

αυτό το -βασανιστικά - ηλιόλουστο μεσημέρι.

Δεν θα επιτρέψω στην Άνοιξη, να με δελεάσει.  

Φεύγω. Σαν έτοιμος από καιρό. Σαν θαρραλέος. 

Σαν...περίπου ελεύθερος.

Μην κλάψεις. Η ζωή σου τώρα αρχίζει....

Υπογραφή: “Ο Αυτόχειρας της Διπλανής Πόρτας”

«ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ»

Φωτογραφία: https://www.facebook.com/efthimisphotography?fref=ts

BLAME IT ON THE STARS (ΤΡΙΤΩΣΕ TO ΚΑΚΟ !!!!)

Καλησπέρα σας!! (άργησα να ξυπνήσω σήμερα, μελετούσα μέχρι αργά, για να σας τα πω σωστά). Γνωρίζω καλά, ότι το Σαββατοκύριακο, ο Ποσειδώνας στους Ιχθείς.... έβαλε φωτιά στην φαντασία, αποσυντονίζοντας τους πιο φευγάτους εξ'ημών.. ενώ παράλληλα η Νέα Σελήνη στον Κριό, η οποία πλησιάζει οσωνούπω...σκοπεύει, να μας αποτελειώσει. 

Για όλους αυτούς τους λόγους, θα προσπαθήσω αυτή την εβδομάδα, να είμαι πιο επιεικής μαζί σας (λίγο)...μέχρι να συνέλθετε από τα διάφορα σοκ που προκαλεί...

η τόση πλανητική...πλάνη και πλεκτάνη...

Πάμε να δούμε τι θα δούμε....

10,9,8,7,6....2,1, 0!!!! GO!

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ 24/3/2014 ΕΩΣ 31/3/2014

ΚΡΙΟΣ: Σύντεκνοι/σύντεκνες... (όρε γλέντια!...), ο ήλιος μπήκε στο ζώδιο σας από τις 21/3, αλλά το φως λιγοστό. Κοντοζυγώνει και μια Νέα Σελήνη φωτιά και λάβρα...κι ο Μάρτιος θα σας αποχαιρετήσει μ΄ένα...μπαμ! Τι εννοώ; Πολλά και διάφορα, αλλά για να μην μακρηγορώ, θα σας κάνω μια σύνοψη των κυριοτέρων.

Ενώ εσείς πετάτε τη σκούφια σας, για κάθε είδους extreme sport (...κι ο έρωτας απ' αυτό είναι μην γελιέστε), το πιο συγκλονιστικό που σας συμβαίνει τελευταία, είναι να καταφέρετε, να ολοκληρώσετε μ' επιτυχία ένα sudoku (το εύκολο επίπεδο...). Ούτε εκδρομές στη Λίμνη Πλαστήρα (αχ...τι σου θύμισα τώρα), ούτε kite surfing σε κάθε διαθέσιμη ακτή της Αττικής και της Περιφέρειας, ούτε καν ένα κοινό, απλό bungee jumping δεν σας κάθεται.

Σπίτι-δουλειά, δουλειά – σπίτι κι ενδιάμεσα καμιά στάση για σουβλάκι

(κρέπα οι πιο κλασάτοι).

Για να μην θίξω τον τομέα έρωτα, όπου τα πράγματα είναι τόσο στάσιμα

που ακόμα και τα κουνούπια σκέφτονται να μετακομίσουν

σ' ένα πιο “καθαρό” έλος.

Ε, λοιπόν όλα αυτά πρόκειται να αλλάξουν σύντομα 

και μια περίοδος σαρωτικών αλλαγών θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή σας. 

Δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω τίποτα παραπάνω 

για να μην σας στείλω πριν την ώρα σας.

Απολαύστε προς το παρόν τη νηνεμία στη ζωή σας 

και μην πέφτετε σε κατάθλιψη, κάθε φορά που κάποιος 

σας εύχεται χρόνια πολλά για τα γενέθλια σας.

Το κεφάλι ψηλά...τα κέρατα ακόμα ψηλότερα...και ηθικόν ακμαιότατον!

ΤΑΥΡΟΣ: Λουκουμάκια μου...Που σας στενοχωρώ συνέχεια, που σας μαλώνω, που χοντρούληδες σας ανεβάζω, μπουνταλάδες σας κατεβάζω....Νιώθω έντονη την ανάγκη να εξιλεωθώ απέναντι σας, γι' αυτό αυτήν την εβδομάδα θα κάνω οικονομία στις προσβολές 

και θα επικεντρωθώ στα θετικά σας στοιχεία, τα οποία ομολογουμένως είναι ουκ ολίγα.

Η αλήθεια είναι ότι και τα άστρα συμφωνούν μαζί μου

οπότε για τις επόμενες επτά ημέρες

θα ευνοηθείτε σε πολλούς τομείς (ενώ γύρω σας διάφοροι θα καταποντίζονται!)

Κυρίως δε, στα ερωτικά και τα επαγγελματικά σας.

Για να κάνετε οικονομία χρόνου και χρήματος μπορείτε, να τα συνδυάσετε!

Δηλαδή να πιάσετε τον πρώτο/η διαθέσιμο/ η συνάδελφο και να πάρουν φωτιά

οι σκάλες και τα εταιρικά κουζινάκια.

Αν πάλι είστε καλλιτέχνες, σύντομα θα αναγνωριστεί το ταλέντο σας 

(...σύντομα...εντάξει μην το δέσετε...μέσα σ' αυτόν τον αιώνα θα είναι...

τώρα πότε ακριβώς...εύχομαι να ζείτε, για να το απολαύσετε!)

ΔΙΔΥΜΟΙ: Πιτσουνάκια μου (ναι καλά!!)...τι γίνεται...κόσμο βλέπω, ένταση βλέπω...αρχίσατε να βρίσκετε μια άκρη, μέσα στο λαβύρινθο των σχέσεων, ή έχει θολώσει το μάτι μου από τις πολλές προφητείες; Όπως και να' χει, κάτι κινείται αυτή την εβδομάδα, στους περισσότερους τομείς της ζωής σας και οι πολλαπλοί εαυτοί σας, καθησυχάζουν ο ένας τον άλλο, αντί να τσακώνονται ποιος από όλους θα επικρατήσει.

Σας έχω κι άλλα καλά νέα (μήπως παρασόφτεψα;), τα οποία αφορούν τα οικονομικά σας (σε αυτό το σημείο να σημειωθεί, ότι μπορεί οι Ταύροι να έχουν το όνομα της τσιγγουνιάς, αλλά εσείς έχετε τη χάρη...σιγανοπαπαδιές), τα οποία γνωρίζουν μια πρωτοφανή άνθιση, πιο πολύ από τύχη, παρά από δική σας πρωτοβουλία και ίσως είστε οι μόνοι (ή έστω απ' τους λίγους) που πρόκειται να πάρουν φέτος επιστροφή απ' την εφορία (αν επαληθευτεί η πρόβλεψη θέλω μερίδιο...30%...αδιαπραγμάτευτο).

Αντί να πάρουν τα μυαλά σας αέρα (δεν χωράνε άλλο...)με την ξαφνική, αναπάντεχη εύνοια των πλανητών, βάλτε και κανένα πλυντήριο, γιατί καλά όλα...

αλλά έχετε κι ένα σπίτι remember;

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Deathάδες μου...τι γίνεται;...πως πάει το μοιρολόι...μμμ μάλιστα...

με τη Νέα Σελήνη στον Κριό...η ζωή σας συνεχίζει 

να θυμίζει Χολιγουντιανό μελόδραμα (κακοπαιγμένο...). 

Δεν με ακούτε όταν σας γράφω, δεν με προσέχετε...δεν...

τι θα κάνω μαζί σας η επιστήμονας;

Δεν είπαμε σε προηγούμενο επεισόδιο ότι με κλαυδμούς και οδυρμούς, δεν γίνεται δουλειά. 

Όχι τίποτα άλλο, μόνοι σας πάτε και τα κάνετε merde (το είπα γαλλιστί για να είναι πιο δόκιμο) πάλι μόνοι σας μετά το μετανιώνετε και ζητάτε συγνώμες, προς κάθε κατεύθυνση.

Δεν θέλατε να χωρίσετε, αλλά είπατε στον έρμο το σύντροφο, ότι πνίγεστε, ότι δεν νιώθετε ερωτευμένοι, ότι αξίζετε κάτι καλύτερο και τώρα που σας ζώνει η μοναξιά, στέλνετε απεγνωσμένα μηνύματα, τα οποία συνήθως παραμένουν αναπάντητα

(καλά σας κάνει ααααχ!!!!).

Δεν θέλατε να μιλήσετε άσχημα στην ταμία του σούπερ μάρκετ, αλλά της κάνατε τα νεύρα κρόσσια με την γκρίνια σας, επειδή λέει το μαλακτικό ρούχων που αγοράζετε, έχει εξαντληθεί (πάρτε ένα άλλο...500 κυκλοφορούν στην αγορά...επιτέλους πια, επιτέλους!)

Αποφασίστε εντέλλει τι θέλετε...γιατί άνθρωποι είμαστε, δεν είμαστε βράχοι...

και γνωρίζετε τι μπορεί να συμβεί “εν βρασμώ ψυχής”...τα μεγαλύτερα εγκλήματα (γκρρρ!!)

ΛΕΩΝ: Σύντροφοι & συντρόφισσες (μη βαράτε ρε παιδιά..ξέρω πολλούς αριστερούς Λέοντες...δεν κατάλαβα γιατί με αποπαίρνετε...μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται...μόνο). Ο προεκλογικός πυρετός καλά κρατεί...κι εσείς δεν αφήνετε ανεκμετάλευτο χωριουδάκι για χωριουδάκι, ακριτικό νησί για ακριτικό νησί κι ούτω καθεξής...Νιώθετε την ανάγκη να βρεθείτε κοντά στον συνάνθρωπο (μετά θα πάτε στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο όπου διαμένετε να ξεπλυθείτε με Betadyn...), προκειμένου να δείτε τα τεράστια προβλήματα ιδίοις όμμασι και να τα λύσετε μονομιάς (δια της ατόπου απαγωγής ή δια της μεθόδου του γόρδιου δεσμού...).

Μερικά, ιπτάμενα γιαούρτια (κάνουν και καλό στο δερματάκι σας) και κάμποσα κλούβια αυγά (μπλιαχ!!!) δεν είναι ικανά ν' ανακόψουν την αφοσίωση σας στο κόμμα...ε στον λαό εννοούσα...ναι τον λαό λέγω...

Καλό βόλι σας εύχομαι...και προσοχή στις σκνίπες...θερίζουν την Άνοιξη...θερίζουν...

ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Σνομπαρίες μου...τι μου έχει κάνει το πλανητικό σκηνικό και δεν μπορώ να σας πάω κόντρα; Πάλι θα την σκαπουλάρετε με μικρές σχετικά απώλειες, συγκριτικά με τα υπόλοιπα ζώδια κυρίως της φωτιάς και του αέρα, που πλήττονται περισσότερο από το καινούργιο φεγγάρι στον Κριό.

Εσείς, εδώ και τρεις εβδομάδες περίπου, βαστάτε ανά χείρας το κοκαλάκι της νυχτερίδας και κανείς δεν μπορεί ν΄ανακόψει τη φόρα σας (ας μας λυπηθεί ο πανάγαθος...)

Επικοινωνιακά σχίζετε (πάλι αρχίσατε τα ψέμματα;), εμφανισιακά σχίζετε επίσης (αλλάξατε κι άρωμα μπαγάσικα!) και το πιο εντυπωσιακό απ' όλα είναι, ότι ακόμα δεν σας έχουν πιάσει οι περίφημες αλλεργίες σας...τι να πω...ο ουρανός μίλησε...και σας βγάζει λάδι για τις επόμενες επτά ημέρες (έχω πια εναποθέσει τις ελπίδες μου, στο Μεγάλο Σταυρό του Απριλίου...αλλιώς δεν μας βλέπω καλά...δεν μας βλέπω καθόλου καλά...)

ΖΥΓΟΣ: Κοσμοπολίτες & κοσμοπολίτισσες...ειλικρινά, νιώθω την ανάγκη να σας συμπαρασταθώ...γιατί αυτά που πρόκειται να σας συμβούν το επόμενο διάστημα 

(βλέπε new moon in Aries 30/1/2014)...είναι αποτρόπαια...ακόμα και για τους Σκορπιούς...

Ένα- ένα όμως...με το μαλακό....

Η πλούσια θεία, από την οποία περιμένατε, να σας γράψει το εξοχικό στο Ζούμπερι...τελικά σας αποκληρώνει...η πρόταση που σας έγινε να συμμετέχετε στο ψηφοδέλτιο γνωστού, νεοσυσταθέντος κόμματος με βουκολικό όνομα...δεν απεύνονταν τελικά σε σας, αλλά στην πρώτη ξαδέλφη σας (κι εντελώς συνονόματη). Τα αδυνατιστικά χάπια που καταναλώνετε τα τελευταία τρία χρόνια ανελλιπώς, κρίθηκαν ακατάλληλα από τον ΕΟΦ...και πρόκειται να αποσυρθούν από τα Φαρμακεία, τα Ινστιτούτα Καλλονής και το Διαδίκτυο...

Θέλετε να συνεχίσω; (εγώ καίγομαι, αλλά δεν θα το κάνω...νηστεύω...)

Τι να πω;...Κουράγιο...κουράγιο...κουράγιο!

ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Σεσημασμένα μου...έρχεται και για εσάς μια Κυριακή 

(που λέει και το λαϊκό άσμα!). Όσο πονέσατε, πονέσατε, όσο σας αδίκησαν, σας αδίκησαν, όσους σκοτώσατε, σκοτώσατε (σόρρυ...από κεκτημένη ταχύτητα...).

Θα ήθελα, πριν συνεχίσω με την πρόβλεψη, να παραθέσω κάποια ιστορικά στοιχεία, σχετικά με τη μεγάλη αδικία, που παίχτηκε στην πλάτη σας. Παλιότερα, οι Κριοί κι εσείς, μοιραζόσασταν τον ίδιο Κυβερνήτη, τον πολεμόχαρο Άρη. Στην πορεία όμως κάποιοι κακεντρεχείς κι ανιστόρητοι “συνάδελφοι” (Κριοί θα ήταν...Υδροχόοι ίσως ή πιθανότατα Τοξότες, ρεμάλια!!!) αποφάσισαν να παραχωρήσουν τον μαχητικό Άρη στον Κριό και σε σας να πασάρουν τον καχεκτικό Πλούτωνα (ναι τον γνωστό...με τον Κάτω Κόσμο, την Περσεφόνη και τα συναφή..). Έκτοτε, σας ταυτίζουν με τον σκοτεινό κι εκδικητικό θεό

που ζει στα έγκατα της γης κι η μόνη του χαρά είναι η κόρη της Δήμητρας...

Ε λοιπόν ήρθε η στιγμή να πάρετε το αίμα σας πίσω (μεταφορικά έτσι;)...

γι΄αυτό μην αφήσετε κανέναν και τίποτα να σας φρενάρει...

(στα φανάρια και στα στοπ φρενάρουμε κανονικά...)

ΤΟΞΟΤΗΣ: Βαρεμένα μου...έχετε χάρη που έχω τις καλές μου, λόγω...πολλών συγκυριών (...δεν κατάλαβα, αναφορά θα σας δώσω; άμα πια με το κουτσομπολιό...ανοίξτε και κανένα βιβλίο να ξεστραβωθείτε!!!).

Θα είμαι σύντομη, συνοπτική και λακωνική μαζί σας. Η εβδομάδα που έρχεται δεν είναι ούτε από τις χειρότερες σας, ούτε κι απ'τις καλύτερες. 

Ουδέτερη θα τη χαρακτήριζα, με μια ροπή προς το αδιάφορη επίσης.

Τα τόσα μπινελίκια που σας έριξα, μέσω αυτής της πολύτιμης στήλης, βλέπω με χαρά 

(και μεγάλη έκπληξη!), ότι έπιασαν τόπο και κάπως σουλουπωθήκατε. 

Εύχομαι το Κριαρίσιο φεγγάρι της 30ης Μαρτίου, να μην σας αποδιοργανώσει τελείως

τώρα που μπήκατε στον ίσιο δρόμο.

Αγνοήστε τις γνωστές σειρήνες που σας καλούν να ρεμπέλεψετε

 κάτω από τον καυτό Ανοιξιάτικο ήλιο (δεθείτε καλού-κακού και σε κανένα κατάρτι...)

& everything will come up roses!!

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: Κυρίες και κύριοι (έχετε ένα class πως να το κάνουμε)...η εβδομάδα που ξεκινάει αύριο, τεστάρει τις απεριόριστες αντοχές σας. Μην πανικοβάλλεστε και κυρίως μην αγχώνεστε. Εδώ είμαι εγώ, για να σας στηρίξω στα δύσκολα.

Αυτό το φεγγάρι δεν σας βοηθάει καθόλου.

Ίσα – ίσα, σας κάνει σκανδαλωδώς σπάταλους, επιπόλαιους, υπερενθουσιώδεις και σας αποπροσανατολίζει σε τέτοιο βαθμό, που οι Τοξότες φάινονται ξαφνικά πιο λογικοί από σας 

(oh my God!!!).

Πρέπει οπωσδήποτε, να ξαναβρείτε άμεσα τον παλιό καλό σας εαυτό, που δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν βρίζει, δεν σφουγγαρίζει (...ξέρω δεν κολλάει, αλλά ήθελα να ριμάρω...).

Προτείνω διαλογισμό, pilates, ζούμπα...ρούμπα, σάμπα...

κι οποιαδήποτε εναλλακτική θεραπεία σας προτείνει ο ομοιοπαθητικός, ο πνευματικός 

ο ψυχολόγος σας...ο σαμάνος σας...

Υπομονή, άστρα είναι και γυρίζουν...

ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Επαναστάτες / επαναστάτριες μου (χωρίς αιτία πάντα...) Τα πράγματα έχουν ως εξής: 1. πρέπει επειγόντως να κουρευτείτε (το στιλ οργισμένος χεβιταλάς με 80s χαίτη δεν βγάζει πια γκόμενες, πάρτε το απόφαση), 2. ήρθε η στιγμή, να κάψετε όλες τις μπλούζες ΜEGADEATH και ACDC, που αγοράσατε με το χαρτζηλίκι σας, όταν ακόμα είχαμε δραχμές, 3. ...μαζί με τα βίντεο-ντοκουμέντο από κάτι οργιώδη rave – party 

(επόμενη μανία , αφoύ σας τελείωσε το heavy metal) 

4. τέλος...πρέπει επιτέλους, να αντιμετωπίσετε τη ζωή σαν ενήλικες.

Κατανοώ (και συμμερίζομαι) ότι αυτά που σας λέω, ηχούν στ' αυτιά σας, εξίσου ακαταλαβίστικα με τα σουαχίλι, όμως ο κόσμος προχωράει μπροστά (όχι μόνο τεχνολογικά....) και υπάρχει άμεση ανάγκη, να συντονιστείτε με την αδυσώπητη πραγματικότητα.

Επιπλέον, ίσως θα ήταν καλή ιδέα, να μείνετε για λίγο μακριά από τα κολλητάρια σας 

(Τοξότες-λεχρίτες, Ιχθείς-κοπρίτες), ειδικά ενόψει της Νέας Σελήνης στον Κριό

η οποία όπου βρει λωλό...θα τον αποτρελάνει (ο νοών νοείτω!)

ΙΧΘΕΙΣ: Αδυναμίες μου, θα σας μαλώσω. Τι τσαπατσουλιές είναι αυτές τελευταία; Γιατί τόση βιασύνη ξαφνικά; Από που πηγάζει όλη αυτή η λογοδιάρροια (τι απέγινε η περιβόητη σιωπή των Ιχθύων); Νιώθετε ανασφάλεια; (πολύ πρωτότυπο!)

Καταπιέζεστε σε κάποια σημαντική σχέση; (...σε όλες ίσως;)

Έχετε προβλήματα στον εργασιακό σας χώρο; Σας έπιασαν πάλι τα ορμονικά σας;

Όχι...προς Θεού, όχι πάλι...αφού είπαμε το αλκοόλ δεν είναι λύση

(...ούτε τ' άλλα τα περίεργα, ξέρετε εσείς...)

Η λύση είναι μία...για να απαλλαγείτε οριστικά απ' ότι σας κάνει να νιώθετε σαν ψάρι έξω από τα νερά του...πρέπει να αποφασίσετε, με ποιους θα πάτε 

και ποιους θα κλειδώσετε μια για πάντα, στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. 

Με πισωγυρίσματα και “τοξικές” επανασυνδέσεις” 

με διάφορους άκυρους πρώην, δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν οι πραγματικές σας ανάγκες (δηλαδή αγάπη και προδέρμ)...

με σας κάνω αποφώνηση για σήμερα...την επόμενη εβδομάδα μη σας βρω έτσι...

θα θυμώσω... (μικρά μου!!)

That was all folks!...Ας έχουμε μια καλή εβδομάδα...

με όσο το δυνατόν λιγότερες αμήχανες και δύσκολες στιγμές...

επιστρατεύστε όλα τ' αποθέματα χιούμορ που διαθέτετε...κι όλα θα πάνε καλά 

(πόσο χειρότερα δηλαδή να πάνε;)

κι αν δεν πάνε...τώρα ξέρετε τη συνταγή...

BLAME IT ON THE STARS...on ice!

See you soon!